حس غربت

چشمانم را بستم و سرم را بسوی اسمان بالا

گرفتم.اشک در چشمانم جمع و بر گونه هایم جاری

شد.نمی دانم چرا هنگام درد دل کردن با تو اراده

گریه کردن از من گرفته می شود شاید این همان

حس غریبی ست که مرا به سوی تو می کشاند

ای خدا.........